Porcelana cieniutka jak kartka papieru, delikatna, krucha i piękna jak sama poezja. Ręcznie malowane kwiaty rozlewają się niebiesko na jej powierzchni, złoci się cieniutki wzorek wokół brzeżka. Kiedy się na nią patrzy, wyostrzają się wszystkie zmysły. Kiedy trzyma się ją w ręce, skupia całą uwagę i ostrożność. Kiedy pije się z niej herbatę, to ona ma bajeczny i niebiański zapach i smak ciepłego letniego wieczoru.